สองปีอัพบลอคครั้ง ฮ่าๆ ต้องยอมรับว่าตอนนี้โซเชี่ยลเน็ตเวิกใหม่ๆ มีอิทธิพลกับเรามากๆ ทำให้เราลืมสิ่งเดิมๆไปเลย จริงๆไม่เคยลืมและไม่เคยทิ้งบลอคนี้เลย แต่เนื่องด้วย ระบบของธีมเปลี่ยนไป เราเลยเปลี่ยนโค้ดอะไรไม่ได้เลย ถ้าทำได้อยากเปลี่ยนหน้าตาบลอคนี้ใหม่มากๆ แต่พอแตะโค้ดอะไรนิดหน่อย หน้าบลอคก็เจ๊งไม่เป็นท่าแล้ว ทำไงดีอ่า...จะเปลี่ยนบีจี ขยายจอบลอคอ่า T^T
มาเข้าเรื่องปัจจุบันที่เป็นอยู่ดีกว่า ==!
ตอนนี้ชีวิตก็มีแต่เรียนๆๆๆๆแล้วก็เรียน อย่างที่เคยบอกว่าฮาร์ดดิสพัง รูปเก่าๆ ความทรงจำดีๆ หายหมดเลย ยังดีที่มีบลอคนี้ ได้อัพตอนเล่นสงกรานต์กับ ft ตอนเจอเทพทั้ง 5 ครั้งแรก อ่านแล้วก็ได้ความรู้สึกตอนนั้นกลับมาบ้าง ห๊า... ถ้าตอนนั้นรู้ว่าอนาคตจะเป็นแบบนี้ ก็คงสร้างวีรกรรมมากมายกว่านี้อีก ฮ่าๆ ไม่เคยเสียใจเลยที่โดดสอบไปดู SJM ถ่ายโฆษณาเป๊ปซี่ที่คุ้งวิมาน เสียดายมากที่ไม่โดดรับน้องไปดูคอนดองบัง ซึ่งใครจะไปรู้ว่านั่นเป็นคอนห้าคนครั้งสุดท้ายในไทย ตั้งแต่มาอยู่มหาลัย ก็เจออะไรเยอะแยะ โดยเฉพาะด้านบันเทิงเกาหลีนี่ไม่แพ้ตอนมัธยมจริงๆ ฮ่าๆ
สุดแสนประทับใจกับคอน PD SHOW TIME ที่บัตรติดขอบเวทีแบบเหงื่อศิลปินหยดใส่ ทั้งสองรอบ โดยเฉพาะรอบสอง ที่มีร์สบตาเราที่ถือป้ายเชียร์ (เขียนว่า 미르 FIGHTING) แล้วทำท่าขอบคุณ ตอนอยู่บนเวที หลายวินาทีที่มีร์มอง พอละสายตากันเท่านั้นแหละ ล้มไปกองตรงเก้าอี้เลย ยืนไม่ไหวแล้ว ละลาย ฮ่าๆ ประทับใจสุดๆ คอนนี้คุ้มค่ามาก ศิลปินอย่างเยอะ ที่ผ่านๆมาก็มีทั้งคอน MBC,Show King M ที่คิดว่าคุ้มสุดๆแล้ว มาคอนนี้อย่างคุ้มเลย
พูดถึงคอน MBC เป็นครั้งแรกที่เรียกว่าตามดาราอย่างเต็มตัว ตั้งใจจะไปสนามบินอยู่แล้ว อยากเที่ยว เหอๆ เพื่อนไปด้วยคนนึง ไอ้เจ้าเพื่อนคนนี้ ไม่ได้ไปดูคอนอีกวันด้วยกัน มันไม่มีบัตรคอน มันเลยอยากตาม ไปรอสนามบิน คนอย่างเยอะอะ ด้วยความที่วันนี้ศิลปินลงเครื่องหลายวง คนก็อย่างที่ขนานนาม เหอๆ ตอนรอก็มี cn blue ตามมาด้วย ft คาดว่ามาไฟท์เดียวกันแต่ออกแยกกัน ฮงกิน่ารักมากๆๆๆ ตะโกนเรียกก็หันมาโบกมือ ต่อมาก็มี 4minute ต่อด้วย beast คาดว่ามาไฟท์เดียวกันอีกนั่นหละ แต่เพื่อนเจ้ากรรมนี่สิ พออสูรออกมาเท่านั้นแหละ ไม่รู้ไปสะดุดใครเข้า ลากเราไปโบกแทกซี่ตามรถทัวร์กันเลยทีเดียว จะบ้ากะมันจริงๆ ตามๆไปก็รู้ว่าเค้าไปซ้อมกันที่รัชมังคลา ไอ้เราเลยเปลี่ยนแผนไปรอที่เซนทาร่าแกรนด์ ใครจะนึกจะฝัน ตอนถึงโรงแรมประมาณตีสอง ได้กลับบ้านตอนแปดโมงเช้า เหอๆๆๆๆ เห็นทุกวง ขอย้ำ ทุกวง งานหน้าใครไม่มีบัตรคอน แนะนำไปรอที่โรงแรม เห็นใกล้กว่าในคอนมากอะ เหอะๆ แต่ต้องถึกนิดนะ ทนมากด้วย กลับมาสลบอะ แต่มากไม่ได้ คอนเริ่มหกโมง (วันเดียวกัน)
งานนั้นได้รู้อะไรเยอะแยะเลย วงที่ลงเครื่องวงสุดท้ายคือสองหนุ่มดองบัง ได้ข่าวว่าประมาณตีห้า และสองคนนี้ถึงโรงแรมตอนเจ็ดโมงครึ่ง (ถึงพร้อม mblaq) ไปซ้อมเพิ่งกลับ สีหน้าตอนเข้าโรงแรมบอกบุญไม่รับมาก เข้าใจทันทีว่าทำไมถึงมีปัญหาอะไรๆๆๆๆๆๆ... (ละไว้) เล่นไม่ได้พักได้ผ่อนขนาดนี้ โห เพิ่งลงเครื่องก็ต้องเหนื่อยอยู่แล้ว นี่เล่นซ้อมต่อยันเช้า ไม่นับวงอื่นที่คล้ายๆกันแต่มีเวลาพักผ่อนมากกว่านะ เห็นใจและเข้าใจเลยอะ ยุนนี่ยังกะหุ่นยนต์ไปแล้วอะ เฮ้อ ศิลปินก็เหนื่อยน๊อ...
งานนี้ถือว่าโหด ถึก ทนมากจริงๆ เลยเอามาเล่าย้อนหลังแบบย้อนๆขนาดนี้ ฮ่าๆ จริงๆเจออะไรเยอะแยะมันๆมากกว่านี้อีก แต่แค่ตัวหนังสือคงเล่าไม่หมด ก็ถือว่าเป็นความทรงจำ และประสบการณ์ชีวิตที่ดีนะ
อยากจะฝากน้องๆวัยเรียนทุกคน อยากจะทำอะไร รีบทำซะ อย่าเสียดาย อย่ากลัว ไม่ว่าผลจะเป็นไง ทุกอย่างมันจะกลายเป็นประสบการณ์ชีวิตที่จะจดจำติดตัวไปตลอดเลยล่ะ
